Hoe deze situatie ontstaat
In het Portugese binnenland en in delen van de Algarve is de bebouwing decennialang meegegroeid met het gebruik. Een stal werd een schuur, de schuur kreeg een dak en een raam, er kwam een keuken bij, en op enig moment woonde er iemand. Bij de gemeente werd dat niet altijd bijgehouden. Vaak omdat het perceel rústico is — landbouwgrond, waarop bewoning formeel niet is toegestaan — en de bebouwing dus nooit had kunnen worden vergund zoals hij er staat.
Dat leidt tot drie situaties die verschillen in ernst:
- Volledig legaal. Het perceel is urbano, het gebouw staat in de caderneta predial urbana, en er is een licença de utilização — de gebruiksvergunning die zegt waarvoor het gebouw bestemd is.
- Geregistreerd maar niet vergund. Het gebouw staat wel fiscaal geregistreerd, maar er is geen gebruiksvergunning, of de vergunning dekt een ander gebruik dan bewoning. Komt veel voor bij oudere bouw.
- Niet geregistreerd. Het gebouw staat nergens. Voor de fiscus en voor het kadaster is het perceel onbebouwd — rústico, met een aanslag naar rato daarvan.
Wat het lastig maakt: de notaris toetst bij de overdracht wat er in de akte staat, niet wat er op het terrein staat. U kunt volstrekt rechtsgeldig eigenaar worden van een perceel waarop een gebouw staat dat administratief niet bestaat.